بازیافت مواد شیمیایی خود را در خط شلیک می‌یابد زیرا قابلیت حیات این فرآیند زیر سؤال می‌رود | اخبار

آن مک نیلیک شیمیدان در دانشگاه میشیگان در آن آربور که بخشی از تیمی بود که تکنیکی را برای باز کردن پلیمرهای سوپرجاذب در پوشک و تبدیل آنها به چسب ابداع کرد²، نگران است که این گزارش می تواند به تحقیقات حیاتی در چنین زمینه هایی آسیب برساند. او هشدار می دهد که اصطلاح کلی “بازیافت شیمیایی” را می توان برای هر چیزی که بازیافت مکانیکی نیست و به طور بالقوه شامل فعالیت های بسیار زیادی می شود، به کار برد.

اصطلاحات مشکل ساز

مک نیل به طور خاص از «بازیافت شیمیایی» برای اشاره به دگرگونی‌هایی استفاده می‌کند که زباله‌های پلاستیکی را به یک محصول شیمیایی دیگر – مانند مونومر یا پلیمر – تبدیل می‌کند که به عنوان مثال به عنوان یک محصول شیمیایی ارزش دارد تا سوخت.

او توضیح می دهد: «از نقطه نظر فنی، تجزیه در اثر حرارت و تبدیل به گاز و چیزهایی از این قبیل، شیمی هستند – آنها پیوندها را می شکنند. او می‌گوید: «اما… من در واقع در مورد واکنش‌های جایگزینی صحبت می‌کنم – واکنش‌های شیمیایی کاملاً تعریف‌شده و کنترل‌شده.» او می‌گوید که گزارش جدید عمدتاً روی تجزیه در اثر حرارت تمرکز دارد، زیرا این شکل بازیافت شیمیایی است که در حال حاضر عمدتاً به عنوان راه‌حلی توسط صنعت پلاستیک توصیف می‌شود.

مک نیل هشدار می دهد: «اگر بازیافت مواد شیمیایی را به طور کامل ممنوع کنید… ممکن است شیمی خوبی وجود داشته باشد که به دلیل اصطلاحات، به طور ناخواسته ممنوع شود.

ارزیابی چرخه عمر تیم او در مقیاس آزمایشگاهی نشان داد که فرآیندی که آنها توسعه داده‌اند و از آن زمان به ثبت رسیده‌اند، انتشار کمتری تولید می‌کند و به انرژی کمتری برای تولید چسب پوشک نسبت به مواد اولیه نفتی نیاز دارد. مک‌نیل می‌گوید: «این می‌تواند چیزی باشد که می‌تواند تجاری‌سازی شود و به طور کلی برای سیاره بهتر باشد».

گزارش فراتر از پلاستیک و IPEN همچنین به این نتیجه رسید که بازیافت مواد شیمیایی اغلب محصولات جانبی مضری تولید می کند. بل توضیح داد: «ما دریافتیم که از آنجایی که پلاستیک‌ها با مواد شیمیایی سمی، به‌ویژه افزودنی‌های سمی ساخته می‌شوند، محصولات و ضایعاتی که از بازیافت مواد شیمیایی به دست می‌آیند، این مواد شیمیایی را در خود نگه می‌دارند و زمانی که آزاد می‌شوند، این مواد شیمیایی تهدیدی برای سلامتی ما و محیط زیست هستند. . وی گفت ضایعات پلاستیکی که برای بازیافت مواد شیمیایی جمع‌آوری می‌شوند، عمدتاً به صورت زباله‌های خطرناک، گازهای گلخانه‌ای یا روغن‌های آلوده که به انرژی و پاک‌سازی قابل توجهی نیاز دارند تا برای تولید پلاستیک مناسب باشند، از این فرآیند خارج می‌شوند.

مولد زباله های خطرناک

بر اساس تجزیه و تحلیل، چهار مورد از 11 تأسیسات ایالات متحده در EPA به عنوان تولیدکننده زباله خطرناک ثبت شده است، و دو مورد دیگر فرآیندهای بازیافت شیمیایی خود را در یک مرکز بزرگتر تعبیه کرده اند که به عنوان یک تولیدکننده زباله خطرناک قابل توجه طبقه بندی شده است.

در حالی که لوکا موافق است که برخی از مواد شیمیایی مورد استفاده برای اهداف بازیافت شیمیایی شامل “معرف ها و مراحل مضر انرژی بر هستند”، او هشدار می دهد که حذف بازیافت مواد شیمیایی کاملاً عاقلانه نیست. لوکا می‌گوید: «این گزارش از بسیاری جهات با نیت خوب است، اما بسیاری از جنبه‌های بازیافت مواد شیمیایی و انواع مختلف مواد شیمیایی مورد استفاده را پوشش نمی‌دهد.

او همچنین خاطرنشان می‌کند که اکثر کارخانه‌های شیمیایی از روش‌های پیشرفته برای اطمینان از ایمنی فرآیند بازیافت، از جمله مدیریت دقیق حرارتی و مخاطرات برای جمع‌آوری، خنثی کردن و دفع محصولات جانبی خطرناک استفاده می‌کنند. او می‌گوید بدون جزئیات بیشتر در مورد این اقدامات احتیاطی، نتیجه‌گیری اینکه بازیافت مواد شیمیایی اغلب مواد مضر را به عنوان محصولات جانبی تولید می‌کند و مواد شیمیایی خطرناک را در محیط آزاد می‌کند، دشوار است.

مک‌نیل می‌گوید تا زمانی که این گزارش را نخواند، متوجه نشده بود که چقدر زباله‌های خطرناک از بازیافت مواد شیمیایی تولید می‌شود. او می‌گوید: «من متوجه حجم ضایعات در مقابل حجم مواد سازنده‌ای که از آنجا بیرون می‌آیند، متوجه نشدم… این دیدگاه من را کاملاً تغییر داد، با این فرض که می‌توانم همه چیز را به صورت واقعی انجام دهم. من قبلاً فکر می کردم که تبدیل زباله به انرژی بهتر از هیچ است، و اکنون بیشتر طرفدار این هستم که زباله ها را دفن کنیم.»

فراتر از پلاستیک و IPEN علاوه بر درخواست برای توقف ملی کارخانه‌های بازیافت مواد شیمیایی، چندین اقدام دیگر را در سطح فدرال و ایالتی ایالات متحده توصیه می‌کنند، از جمله آزمایش اجباری محصولات بازیافت شیمیایی قبل از اینکه به‌عنوان سوخت یا مواد اولیه پلاستیک استفاده شوند. جلوگیری از آلودگی گسترده محصولات و قرار دادن افراد در معرض خطرات سمی غیرقابل قبول.

در همین حال، صنایع شیمیایی و پلاستیک در حال عقب نشینی هستند. راس آیزنبرگرئیس تولیدکنندگان پلاستیک آمریکایی، بخشی از شورای شیمی آمریکا، خاطرنشان می کند که محققان آزمایشگاه ملی آرگون وزارت انرژی اخیرا پیدا شده است بازیافت مواد شیمیایی به طور قابل توجهی انتشار گازهای گلخانه ای و مصرف آب را در مقایسه با تولید پلاستیک تمیز کاهش می دهد. آیزنبرگ می گوید: «بازیافت مواد شیمیایی در بسیاری از نقاط جهان استفاده می شود و برای کمک به ساختن آینده ای پایدارتر و کم کربن استفاده می شود. دنیای شیمی.

مک نیل امیدوار است صنعت پلاستیک گزارش را بخواند، یافته ها و نتایج آن را مورد بحث قرار دهد و برای بهبود بازیافت مواد شیمیایی یا سرمایه گذاری در فرآیندهای مختلف اقدام کند. او می گوید: «آزمایش باید انجام می شد، اما شاید باید فوراً متوقف می شد و سپس به آزمایش بعدی منتقل می شد. و من می‌خواهم فشار بر صنعت پلاستیک برای ارائه راه‌حل‌ها ادامه یابد، زیرا آنها قطعاً این مشکل را ایجاد کرده‌اند و همچنان از آن سود می‌برند.»