تحقیقات جدید نشان می دهد که گیاهان ممکن است بتوانند CO2 بیشتری را از فعالیت های انسانی جذب کنند

تحقیقات جدید امروز در یک مجله بین المللی برجسته منتشر شده است پیشرفت علمی تصویری غیرعادی خوش بینانه برای سیاره ترسیم می کند. این به این دلیل است که مدلسازیهای اکولوژیکی واقعیتر نشان میدهد که گیاهان جهان ممکن است قادر به جذب CO بیشتر در اتمسفر باشند.2 از فعالیت های انسانی نسبت به آنچه قبلاً پیش بینی شده بود.
علیرغم این یافتهها در تیتر، دانشمندان محیطزیست پشت این مطالعه به سرعت تاکید میکنند که این به هیچ وجه نباید به این معنا باشد که دولتهای جهان میتوانند پای خود را از روی تعهدات خود برای کاهش انتشار کربن تا حد ممکن کنار بگذارند. سریع ترین. کاشتن درختان بیشتر و حفاظت از پوشش گیاهی موجود راه حل ایده آلی نیست، اما این تحقیق مزایای متعدد حفاظت از چنین پوشش گیاهی را برجسته می کند.
“گیاهان مقدار قابل توجهی دی اکسید کربن (CO2) هر سال، در نتیجه کاهش اثرات مضر تغییرات آب و هوا، اما تا چه حد آنها این CO را ادامه می دهند.2 دکتر یورگن کنائر، سرپرست تیم تحقیقاتی به رهبری موسسه محیط زیست هاکسبری در دانشگاه وسترن سیدنی، توضیح می دهد که جذب آینده نامشخص است.
“آنچه ما دریافتیم این است که یک مدل آب و هوایی تثبیت شده، که برای تغذیه پیش بینی های آب و هوایی جهانی که توسط IPCC انجام شده است، استفاده می شود، جذب کربن قوی تر و پایدارتر را تا پایان 21 پیش بینی می کند.St قرن زمانی که تأثیر برخی از فرآیندهای فیزیولوژیکی حیاتی را در نظر می گیرد که بر نحوه انجام فتوسنتز گیاهان توسط گیاهان نظارت می کنند.
ما جنبههایی از جمله اینکه چگونه دیاکسید کربن میتواند در داخل برگ حرکت کند، چگونه گیاهان با تغییرات دما سازگار میشوند و چگونه گیاهان به لحاظ اقتصادی مواد مغذی را در تاج پوشش خود توزیع میکنند، در نظر گرفتیم. دکتر Knauer گفت: «اینها سه مکانیسم واقعاً مهمی هستند که بر توانایی گیاه در «تثبیت» کربن تأثیر میگذارند، اما به طور کلی در اکثر مدلهای جهانی نادیده گرفته میشوند.
فتوسنتز اصطلاح علمی برای فرآیندی است که بوسیله آن گیاهان CO را تبدیل می کنند – یا “تثبیت” می کنند2 در قندهایی که برای رشد و متابولیسم استفاده می کنند. این تثبیت کربن با کاهش مقدار کربن در جو به عنوان یک اثر کاهش دهنده طبیعی بر تغییرات آب و هوا عمل می کند. افزایش جذب CO است2 از پوشش گیاهی، که محرک اصلی افزایش غرقهای کربن زمین است که در چند دهه گذشته گزارش شده است.
با این حال، تأثیر مفید تغییر آب و هوا بر جذب کربن توسط پوشش گیاهی ممکن است برای همیشه دوام نیاورد، و مدتهاست که مشخص نیست پوشش گیاهی چگونه به CO واکنش نشان می دهد.2، تغییرات دما و بارندگی که به طور قابل توجهی با آنچه امروزه مشاهده می شود متفاوت است. دانشمندان معتقدند که تغییرات شدید آب و هوا، مانند خشکسالی های شدیدتر و گرمای شدید، می تواند به طور قابل توجهی ظرفیت جذب اکوسیستم های زمین را تضعیف کند.
با این حال، در مطالعه ای که این هفته منتشر شد، Knauer و همکارانش نتایج حاصل از مطالعه مدل سازی خود را با هدف ارزیابی یک سناریوی اقلیمی با انتشار بالا برای آزمایش چگونگی واکنش جذب کربن توسط پوشش گیاهی به تغییرات آب و هوایی جهانی تا پایان 21 ارائه کردند.St قرن.
نویسندگان نسخههای مختلفی از مدل را آزمایش کردند که در پیچیدگی و واقعگرایی آنها برای نحوه محاسبه فرآیندهای فیزیولوژیکی گیاه متفاوت بود. سادهترین نسخه سه مکانیسم فیزیولوژیکی حیاتی درگیر در فتوسنتز را نادیده میگیرد، در حالی که پیچیدهترین نسخه هر سه مکانیسم را در بر میگیرد.
نتایج واضح بود: مدلهای پیچیدهتر که بیشتر از درک فیزیولوژیکی فعلی ما از گیاهان را در بر میگرفت، بهطور مداوم افزایش قویتری را در جذب کربن در پوشش گیاهی جهانی پیشبینی میکردند. فرآیندهای گزارش شده متقابلاً تقویت میشوند، بنابراین تأثیرات زمانی که به صورت ترکیبی در نظر گرفته میشوند، حتی قویتر میشوند، که در یک سناریوی دنیای واقعی رخ میدهد.
سیلویا کالدارو، استادیار دانشکده علوم طبیعی ترینیتی، در این مطالعه شرکت کرد. وی با بیان متن یافته ها و ارتباط آنها گفت:
از آنجایی که اکثر مدلهای بیوسفر زمینی که برای تخمین سینک جهانی کربن استفاده میشوند، در انتهای پایینتر این محدوده پیچیدگی قرار دارند، تنها بخشی از این مکانیسمها را در نظر میگیرند یا بهکلی آنها را نادیده میگیرند، این احتمال وجود دارد که ما در حال حاضر اثرات تغییرات آب و هوایی را دست کم میگیریم. پوشش گیاهی و همچنین انعطاف پذیری آن در برابر تغییرات آب و هوایی. ما اغلب فکر می کنیم که الگوهای آب و هوایی همه چیز در مورد فیزیک است، اما زیست شناسی نقش بزرگی ایفا می کند و این چیزی است که ما واقعاً باید در نظر بگیریم.
«این نوع پیشبینیها پیامدهایی برای راهحلهای مبتنی بر طبیعت برای تغییرات آب و هوایی، مانند احیای جنگلها و جنگلکاری، و میزان کربنی که چنین طرحهایی میتوانند جذب کنند، دارد. یافتههای ما نشان میدهد که این رویکردها میتوانند تأثیر بیشتری بر کاهش تغییرات آب و هوا و در مدت زمان طولانیتری از آنچه ما فکر میکردیم داشته باشند.
با این حال، فقط کاشت درخت همه مشکلات ما را حل نمی کند. ما قطعا باید انتشار گازهای گلخانه ای را از همه بخش ها کاهش دهیم. درختان به تنهایی نمی توانند به بشریت کارتی برای خروج از زندان ارائه دهند.»



