روز پنجشنبه (25 آبان) نشریه ای به نام شهر و ایالت (متخصص در پوشش ایالت نیویورک و دولت محلی) کنفرانسی را که آنها تشکیل دادند برگزار کردند “انرژی پاک در سال 2023 در اجلاس نیویورک: مسیر نیویورک به سوی پایداری.” بگذارید این را کنفرانس آب و هوای نیویورک بنامیم. من همراه با شکاک دیگر، راجر کایازا، برای مشاهده و گزارش جشن ها حاضر شدم. محافظه کار عملگرا از نیویورک وبلاگ.
کنفرانس Krazy Climate گروهی از بوروکرات‌ها و قانون‌گذاران بلندپایه نیویورک را برای گزارش پیشرفت هیجان‌انگیز نیویورک به سمت نیروانا خالص صفر معرفی کرد. به علاوه گروه بزرگ‌تری از کلاهبرداران و انگل‌ها که به دنبال پول نقد از انبوه غارت‌های دولتی هستند که مطمئناً در طول راه از بین خواهند رفت. دورین هریس، رئیس مشترک شورای اقدام اقلیمی نیویورک، سخنرانی اصلی را ایراد کرد. سایر ارائه دهندگان شامل چند تن از اعضای مجلس ایالتی و همچنین بوروکرات های مسئول به اصطلاح “انتقال انرژی” از کارکنان فرمانداری، آژانس تحقیق و توسعه انرژی دولتی (NYSERDA)، اداره حفاظت از محیط زیست شهر، از ساختمان ها و غیره کلاهبرداران بادی و خورشیدی نیز برجسته بودند.
همانطور که خوانندگان اینجا احتمالا می دانند، اولین قدم بزرگ در گذار نیویورک به انرژی بدون کربن قرار است ساخت حدود 9000 مگاوات ظرفیت توربین بادی دریایی در اقیانوس اطلس در نزدیکی لانگ آیلند باشد. قرارداد حدود نیمی از آنها پس از یک فرآیند مناقصه رقابتی منعقد شد. متأسفانه، بین ژوئیه و اکتبر، تقریباً تمام پیمانکاران بادی فراساحلی اعلام کردند که آنها در حال دور شدن بودند از معاملات، بدون افزایش قیمت گسترده. کمیسیون خدمات عمومی پس از آن افزایش قیمت ها را رد کرد، اما تا زمان کنفرانس هیچ کس قدم بعدی را مشخص نکرده بود. بنابراین همانطور که به سخنرانان گوش دادیم، ابتکار اصلی نیویورک برای انتقال به انرژی بدون کربن به معنای واقعی کلمه در آب مرده بود.
ممکن است فکر کنید که تمرکز کنفرانسی مانند این، پرداختن به موانع بسیار جدی است که در مسیر انتقال انرژی مورد انتظار قرار دارند. این مسائل نه تنها شامل افزایش هزینه‌های ساخت توربین‌های بادی است که منجر به لغو قرارداد شد، بلکه مواردی مانند مقابله با متناوب بودن تولید برق بادی و خورشیدی و حل مشکل ذخیره‌سازی انرژی را نیز شامل می‌شود. اگر فکر می کنید که این کنفرانس ممکن است حتی به صورت نیمه جدی با هر یک از این مشکلات دست و پنجه نرم کند، در اشتباهید.
در عوض، اساساً همه آن صحبت های شاد بی معنی بود.
همانطور که گفته شد، اولین سخنران، دورین هریس بود. این عکسی است که وقتی او آدرس خود را شروع کرد گرفتم:
همانطور که من عکس را می گرفتم، خانم هریس این جمله را به زبان آورد: “من رئیس شورای اقدام اقلیمی ما بودم.” این شورایی است که در دسامبر گذشته صادر شد به اصطلاح “طرح محدوده” به ما می‌گوید چگونه به انرژی بدون کربن دست یابیم – یک “طرح محدوده” که در حدود 700 صفحه حتی نمی‌توان آن را در اختیار داشت که ذخیره انرژی باید در وات ساعت اندازه‌گیری شود، نه وات. خانم هریس در تلاشی که از تخصص مهندسی سرسخت فریاد می زند، سر پر از هوا به تن دارد. در اینجا چند گزیده پراکنده وجود دارد که طعم ارائه او را می دهد: ما ملت را رهبری می کنیم. . . . ما شاهد واکنش صنعت به شیوه ای خارق العاده هستیم. . . . چالش های کوتاه مدت وجود دارد [no mention of what those might be]. . . . ما به دنبال ساخت عظیمی از وب هستیم. . . . ما به باد و آفتاب زیادی نیاز داریم. . . . ما یک برنامه 10 ماده ای برای غلبه بر این چالش ها داریم. . . “ سخنرانی هریس با خطوطی که برای برانگیختن تشویق طراحی شده بود (“چه کسی پمپ حرارتی را دوست ندارد؟!”)، بنابراین از این فرصت ها برای بو کردن با صدای بلند استفاده کردم. خانم هریس در یک سخنرانی حدوداً 25 دقیقه ای تنها چند خط را در مورد لغو اخیر تمام پروژه های بادی فراساحلی مدیریت کرد. نظر او این بود که «ما دو RFI صادر کردیم [requests for information]به مناقصه گران بالقوه و “به زودی در انتظار پاسخ”.
این امر خانم هریس را بسیار جلوتر از گرگوری لمپمن، مدیر باد دریایی در NYSERDA قرار می دهد. NYSERDA آژانس دولتی مسئول انرژی باد فراساحلی است که قراردادهایی را که به تازگی لغو شده اند صادر کرده است. به نحوی لمپمن موفق شد کل ارائه را پشت سر بگذارد (“ما رهبر هستیم. . . . ما تعصبات عملی داریم. . . . پایداری بلند مدت . . چیزی که می توانیم به آن افتخار کنیم”) بدون اینکه هیچگاه اشاره ای به این شود که کل برنامه او به تازگی لغو شده است بدون اینکه بدانیم گام بعدی چه خواهد بود. به اعتبار او، هرچند به شیوه ای بسیار ملایم، ناظم از آقای لمپمن خواست تا به موضوع لغو بپردازد. لمپمن پاسخ داد که حتی در حالی که کنفرانس در جریان بود، کارکنان دفتر او سخت کار می کردند تا چیزی را ارائه دهند. او همچنین گفت که این موضوع را با پسر 6 ساله خود در میان گذاشته است که او پاسخ داد: “پدر، متوجه شدی.”
برای من، نقطه برجسته کنفرانس در طول یک پانل بعدازظهر با ارائه مردی به نام لوک فالک، که به عنوان مدیر اجرایی چیزی به نام جاده پاک در نیویورک شناخته می شود، رخ داد، که به نظر می رسد در حال توسعه خطوط انتقال برای انتقال انرژی باد و خورشید به اطراف است. دولت فالک شروع به صحبت در مورد اینکه چقدر عالی خواهد بود اگر همه خانه‌های خود را به گرمایش برقی تبدیل کنند، زیرا این امر باعث می‌شود از مقدار زیادی برق بادی و خورشیدی استفاده شود که به زودی در دسترس خواهد بود. در این لحظه آن را از دست دادم و بی اختیار شروع به خندیدن کردم. پس از پانل خود، فالک به سمت من آمد و من را به بی ادبی متهم کرد. من پاسخ دادم که فکر می‌کنم هدف از یک برنامه کمدی خنداندن مخاطب است.
از شواهد موجود در این کنفرانس کاملاً مشخص است که افرادی که انتقال انرژی فرضی نیویورک را اداره می کنند، کوچکترین اشاره ای به شایستگی ندارند. من حدس می‌زنم که این بهترین کار است، زیرا افرادی که واقعاً شایسته هستند می‌توانند برای مدت طولانی‌تری این کار را ادامه دهند. با این ازدحام، فروپاشی زودتر خواهد آمد، البته نه به اندازه کافی.
متصل
