شرط بندی دانشمند اقیانوس آرام بر روی منابع طبیعی ساموآ

Fiso Pousui دکتر Fiame Leo، جدیدترین مدیر عامل سازمان تحقیقات ساموآ (SROS)، در انتظار پیشرفت است.

این سم‌شناس مواد غذایی کمتر از یک ماه است که رهبری هیئت تحقیقاتی برجسته کشور اقیانوس آرام را بر عهده داشته و تیمی متشکل از 50 دانشمند ساموایی را رهبری می‌کند.

SROS در سال 2006 توسط دولت ساموآ با مأموریت صریح استفاده از علم برای تقویت فناوری و نوآوری در سراسر کشور و به نوبه خود رشد اقتصاد آن راه اندازی شد.

این سازمان در تاریخ 17 ساله خود پروژه های موفق بسیاری را اجرا کرده است – از توسعه اولین ویسکی تارو در جهان تا شناسایی ترکیبات دارویی بالقوه در گیاهان بومی ساموایی.

اکنون فیسو در راس امور است و معتقد است که اکتشاف مهم این سازمان – کشفی که امیدوار است علم ساموایی را روی نقشه قرار دهد – دقیقاً در گوشه و کنار است.

او می گوید: «من می خواهم چیز دیگری خلق کنم.

کشاورزی صنعت اصلی ساموآ است، و در نتیجه بسیاری از کارهای SROS در علوم غذایی است – برای مثال، تکنیک‌هایی را برای افزایش ماندگاری سبزیجات توسعه می‌دهد، یا از علم برای «افزایش ارزش» به تولید به روش‌های دیگر استفاده می‌کند. یکی از شناخته شده ترین محصولات این سازمان، آرد بدون گلوتن است که از گونه های میوه نان محلی تولید می شود.

این نهاد علمی برای فعالیت به بودجه عمومی متکی است – بیش از 95٪ از درآمد SROS از دولت و 5٪ باقی مانده از کار مشاوره برای سایر سازمان ها است.

اما فیسو، که قبل از بازگشت به ساموآ برای کار در SROS، دکترای خود را در هوکایدو، ژاپن به دست آورد، آرزو دارد که روزی سازمان به خودکفایی برسد.

او می‌گوید: «این چیزی است که ما باید به آن نگاه کنیم – تلاش کنیم و شاید اتکای خود به بودجه دولتی را کاهش دهیم و درآمدمان را افزایش دهیم».

اما او اعتراف می کند که چنین هدفی “بسیار دشوار” است.

طبق دستور دولت، SROS قادر به فروش تجاری محصولات ایجاد شده توسط دانشمندان خود نیست. در عوض، سازمان باید منتظر بماند تا شرکت های خصوصی علاقه کافی به پتنت های خود نشان دهند تا فرمول را خریداری کرده و به بازار عرضه کنند. در نتیجه، بسیاری از نمادین ترین محصولات SROS – مانند ویسکی تارو – را فقط می توان در آزمایشگاه هایی که در پشت کابینت های شیشه ای پراکنده در اطراف دفتر مرکزی SROS قفل شده اند، پیدا کرد.

فیسو می‌گوید: «ما درست مثل یک انکوباتور هستیم که محصولات تولید می‌کنیم… برای بخش خصوصی که بیاید و آنها را ببیند و با اطمینان از اینکه این محصول مفید است و بازار بالقوه‌ای برای آن وجود دارد، آنها را اجرا کند.

تحقیقات گیاهی فوق سری نویدهای “هیجان انگیز” دارد

SROS به بخش های مختلفی تقسیم می شود، از تحقیقات مواد غذایی و کشاورزی، خدمات شرکتی تا میزبانی یکی از معدود امکانات تست استاندارد بین المللی در منطقه.

هر ساختمان یک مرکز فعالیت است.

در آزمایشگاه مواد غذایی، محقق Aitaua Okesene آسیاب های الکتریکی را بررسی می کند که خمیر قهوه ای تیره را از دانه های کاکائو تخمیر شده می سازند. این دانه ها توسط روستاییان ساموایی که با SROS برای توسعه محصولات شکلات خود برای صادرات کار می کنند، برداشت می شود.

در مجاورت، محققان آزمایشاتی را بر روی استخراج گیاهان فوق ترشح شده با لوله گذاری مایعات سبز رنگ گل آلود از یک ویال به ویال دیگر انجام می دهند. کار آنها محرمانه است – و دلیل خوبی دارد. فیسو توضیح می دهد که امیدوار است SROS در نهایت برخی از این کار کاوش زیستی را به ثبت برساند.

این تیم قبلاً به این نزدیک بوده است. چند سال پیش، SROS در آستانه انتشار یک مطالعه در مورد خواص ضد دیابتی بالقوه برگ گواوا بود. اما توسط تیمی از دانشمندان چینی به پالپ کوبیده شدند.

اگرچه او ناامید است که آنها ابتدا این کشف را انجام ندادند، فیسو می‌گوید این تجربه تیم را با اعتماد به نفس تازه‌ای در کارشان پر کرد.

فیسو می گوید: «این یکی از دلایلی است که این سازمان در وهله اول ایجاد شد تا با منابع خودمان تحقیق کنیم.

بنابراین هر چه که باشد، هر چه نتایج خوب باشد، در ساموآ با ما خواهد ماند

دکتر فیام لئو، مدیر عامل SROS

من به این گیاهان دارویی نگاه می کنم تا چیز هیجان انگیزی به ما بدهد.»

با وجود جاه طلبی، اداره سازمانی مانند SROS آسان نیست.

ارسال محموله‌های تجهیزات فنی به جزیره کوچک اقیانوس آرام ممکن است ماه‌ها و گاهی سال‌ها طول بکشد و پیشرفت بسیاری از پروژه‌های SROS را کند کند. آموزش کارکنان نیز دشوار است، و فیسو می‌گوید نگرانی دائمی وجود دارد که وقتی کارگران مهارت‌های تحقیقاتی خود را توسعه دادند، برای کار با درآمد بهتر به استرالیا یا نیوزیلند به خارج از کشور مهاجرت کنند.

فیسو می‌گوید: «اگر مراتع سبزتری در خارج از کشور وجود دارد، نمی‌توانیم از جابجایی کارکنان جلوگیری کنیم.

اما این برای ما یک ضرر است زیرا ما آنها را آموزش می‌دهیم، مهارت‌هایشان را می‌سازیم و بعداً آنها از این مهارت‌ها برای توسعه کشورهای دیگر استفاده می‌کنند.»

کشف اسرار درمانگران سنتی ساموآ

بدون دانشمندانی که فعالانه در ساموآ کار می کنند، فیسو معتقد است که توسعه پزشکی جهانی نیز می تواند با ضرر باشد.

او نمونه ای از دهه ها پیش را به یاد می آورد که محققان آمریکایی به گیاه مامالا در ساموآ علاقه مند شدند. مدتهاست که توسط درمانگران سنتی استفاده می شود (به نام فوفو) برای درمان بیماری هایی مانند تب زرد.

پس از کار بر روی نمونه هایی که به آزمایشگاه های ایالات متحده بازگردانده شدند، مؤسسه ملی بهداشت ایالات متحده پروتئینی به نام پروستراتین را جدا و به ثبت رسانداز پوست گیاه استخراج شده و مشخص شد که پتانسیل درمان HIV را دارد.

پس از افتتاح، دولت ساموآ است قرارداد مشارکت در سود را با اتحاد تحقیقات ایدز امضا کرد و پردیس دانشگاه کالیفرنیا، برکلی برای تحقیق در مورد پروستراتین به امید تبدیل آن به دارو.

فیسو می گوید: «بسیاری از محققان خارج از کشور به ساموآ آمده اند تا گیاهان ما را برای تحقیق ببرند.

«و هنگامی که چیز مفیدی بیابند، هرگز باز نمی گردند».

چنین حوادثی به فیسو ثابت می کند که ساموآ می تواند کمک زیادی به توسعه داروسازی جهانی کند. او فقط امیدوار است که وقتی کشف بعدی انجام شود، محققان محلی SROS رهبری را بر عهده بگیرند.

بنابراین هر چه مزایا باشد، هر چه نتایج خوب باشد، آنها در ساموآ با ما خواهند ماند.

فیسو به عنوان منصوب دولت، SROS را به مدت سه سال تا پایان دوره او و انتخاب مدیر اجرایی دیگری رهبری خواهد کرد. او اعتراف می کند که قصد او برای توسعه تحقیقات در سطح جهانی در ساموآ ممکن است برای مردم کشورهای ثروتمندتر دور از ذهن به نظر برسد. اما او اهمیتی نمی دهد.

او می‌گوید: «آنها همیشه این طرز فکر را دارند، می‌خواهند کاری را که ما اینجا انجام می‌دهیم کم اهمیت جلوه دهند.

اما ما دانش را با خود داریم. تنها کاری که باید انجام دهیم این است که اعتماد به نفس داشته باشیم.»