فانوس داری کاپوت خود را آویزان می کند

نسخه اصلی مقاله

در یکی از آخرین روزهای زندگی خود در جزیره لیتل بروستر در ماساچوست، سالی اسنومن، تنها فانوس بان رسمی باقی مانده در ایالات متحده، در زمین های صخره ای قدم زد تا با مرغان دریایی در باد غر بزند و برکت بدهد. او «ارواح پس از مرگ، زندگی پس از مرگ، زندگی پس از مرگ را برای مراقبت از آن فراخواند [the lighthouse] تا اطمینان حاصل شود که همه چیز در آنجا امن می ماند.

به مدت 20 سال، آدم برفی به عنوان نگهبان و مورخ نور 307 ساله بوستون خدمت کرد. او با پوشیدن لباس گارد ساحلی یا لباسی الهام گرفته از لباسی که همسر یک فانوس دریایی در قرن هجدهم می پوشید، از 76 پله مارپیچ به سمت فانوس دریایی بالا می رود تا پنجره ها را تمیز کند و عدسی های نوری که ملوانان را از تند تند کردنشان باز می دارد. سنگ ها در تابستان علف‌هایی را که به زانوهایش می‌رسد می‌دوید. چیزی را که نیاز به نگهداری دارد بررسی کنید. و تمیز. او می‌گوید: «از آنجایی که ما شش ساختمان داریم و تنها یک ساختمان گرم می‌شود، آنها به سرعت با تار عنکبوت و حشرات، چیزهایی که جمع می‌شوند، صدای بلندی پیدا می‌کنند.

در بیشتر دوران تصدی خود، او در جزیره زندگی می‌کرد و از جمعه تا یکشنبه به بازدیدکنندگان سفر می‌کرد. این فانوس دریایی زمانی هزاران بازدیدکننده در سال داشت. او یک بار یکی از آنها بود: آدم برفی در 10 سالگی پدر گارد ساحلی خود را به جزیره همراهی کرد. وقتی پا به ساحل گذاشت، اعلام کرد که می خواهد روزی در آنجا ازدواج کند. در سال 1994، او و همسرش جی تامسون مراسم عروسی خود را در جزیره لیتل بروستر در نزدیکی پایگاه نور برگزار کردند.

نه سال بعد، Snowman، یک رشته تحصیلی کالج و داوطلب گارد ساحلی، با موفقیت برای شغل نجات غریق درخواست داد. او می‌گوید این شغل “فقط رویای رویاها” است.

هنگامی که کمبود آب آشامیدنی و مشکلات مختلف دیگر در ساختمان‌های قدیمی، گارد ساحلی را مجبور کرد جزیره را به روی عموم ببندد، مرد برفی به یک سفر هفتگی دو بار با قایق از شمال ویموث نزدیک شد، گذرگاهی که ممکن است تا یک ساعت و نیم با اسکیف شش متری او. معمولاً دو نفر از نیروهای کمکی گارد ساحلی به او ملحق می شوند که در تورها به او کمک می کنند. زمان آنها در جزیره همیشه به دلیل آب و هوا و چرخه جزر و مد محدود است، زیرا جزر و مد و دریاهای مواج، پهلوگیری و صعود به یا از قایق را ناامن می کند. در زمستان، آدم برفی معمولا کمتر از یک ساعت فرصت دارد تا کار خود را انجام دهد. وقتی هوا به خصوص بد است، او اصلا نمی تواند او را ملاقات کند. در می 2023 طوفان ها او را به جز چهار روز دور نگه داشتند.

به غیر از دو داوطلب، همراهان اصلی آدم برفی اکنون مرغ های دریایی هستند که از جزیره به عنوان لانه سازی استفاده می کنند. تخم‌های آن‌ها زیر پله‌های خانه نورافشان تودرتو و بیرون نیامده‌اند. بدن نحیفشان در گودال‌هایی روی صخره‌های سنگی می‌پوسد.

آدم برفی می گوید: پرندگان یا برای زایمان به جزیره می آیند یا می میرند. او می‌گوید زمانی که او زندگی در آن مکان را متوقف کرد، پرندگان – به‌ویژه مرغ‌های دریایی – کنترل را گرفتند. با تعداد پرندگان بیشتری که در جزیره زندگی می کنند و لانه می کنند، تعداد بیشتری نیز در آنجا می میرند. تقریباً در هر بازدیدی، او برای یک مرغ دریایی، باکلان یا صدف در دریا دفن می کند.

مرد برفی که قرار است در پایان این ماه بازنشسته شود، به طول عمر فکر می کند. من فکر می کنم یکی از دلایلی که من یک فرد سالم ۷۱ ساله هستم [now 72] این به خاطر روح فانوس دریایی است. و من تعجب می کنم که وقتی دیگر با او نیستم، آیا روند پیری شروع می شود.”

با علم به اینکه آب و هوا ممکن است مانع از سفرهای بیشتر او شود، قبلاً با بوستون لایت و جزیره بروستر کوچک خداحافظی کرده است. پس از آویختن کلاه، او در مورد زمان خود به عنوان یک فانوس دریایی سخنرانی می کند، هزاران سند فانوس دریایی را در کف اتاق نشیمن خود غربال می کند تا به گارد ساحلی بدهد، و روی تلاش های دیگری که باعث شادی او می شود، کار می کند. مانند آموزش یوگا و درمان صدا

گارد ساحلی به حفظ بوستون لایت تا زمانی که یک مهماندار جدید پیدا شود، ادامه خواهد داد. جدول زمانی ناشناخته

سالی اسنومن، نگهبان فانوس دریایی بوستون و مورخ، به امواجی که در جزیره لیتل بروستر در سواحل ماساچوست می کوبید، نگاه می کند و در حالی که او را به مهره ی اصلی خود می بندد. مرد برفی از سال 2003 از فانوس دریایی مراقبت می کند. او اولین نگهبان زن در تاریخ فانوس دریایی است و پس از 20 سال در 31 دسامبر 2023 بازنشسته خواهد شد.

عکس اول: نورهای بوستون در یک روز بارانی می درخشد. میهن پرستان در سال 1770 در جریان انقلاب آمریکا فانوس دریایی اصلی را سوزاندند و سپس منفجر کردند. ماساچوست این برج را در سال 1783 بازسازی کرد. عکس دوم: پلکانی در جایی که قبلاً خانه نگهبان بود. زندگی مرد برفی در سال 2018 به دلیل مشکلات مربوط به محل پیری در جزیره متوقف شد.

آدم برفی اقلامی را در توالت خانه سرایدار تمیز می کند که از آنها به عنوان دفتر استفاده می کند.

آدم برفی مجموعه ای از اشیاء را از اطراف جزیره – صخره های قلبی شکل، یک استخوان نهنگ، یک زنگ و یک فرشته سرامیکی – در اتاق نشیمن نگهبان نگه می دارد، همراه با نوری که او از خانه آورده است که نمادی از “نور دادن به این افراد است. [who] در ناامیدی هستند.» خانه نگهبان مشرف به شهر هال، ماساچوست است.

مرد برفی در یک بعدازظهر غم انگیز در سپتامبر 2022 به سمت چراغ های بوستون راه می رود. لباس خودساخته آدم برفی ادای احترامی است به آنچه که همسر یک فانوس دریایی در سال 1783 می پوشید. او برای حفظ اصالت تاریخی و همکارانش از گارد ساحلی آن را می پوشد. می تواند به راحتی او را از راه دور تشخیص دهد.

آدم برفی از 76 پله بالا می رود تا به چراغ بوستون برسد. این چراغ در سال 1998 خودکار شد.

چرخ دنده های زیر نور به چرخش 1800 کیلوگرم شیشه و برنج کمک می کنند.

این آدم برفی در کنار عدسی فرنل درجه دوم قرار دارد که به افتخار فیزیکدان و مهندس فرانسوی آگوستین ژان فرنل نامگذاری شده است. این لنز در سال 1859 نصب شد و جایگزین یک لوستر از لامپ های نفتی و بازتابنده ها شد.

بالای بوستون لایت نمای 360 درجه از بندر بوستون و سایر ساختمان‌های جزیره لیتل بروستر، از جمله سوله ذخیره سوخت (سمت چپ)، قایق‌خانه (وسط) و خانه نگهبان (سمت راست) ارائه می‌کند.

در ژوئن 2023 شب‌شبی تلخ در کنار خانه نگهبان رشد می‌کند.

آدم برفی وسایلی را از خانه نگهبان که در حدود سال 1884 ساخته شده بود پاک می کند.

یک سنجاق فانوس دریایی مکان بوستون لایت را روی نقشه در خانه نگهبان مشخص می کند. جزیره بروستر کوچک تقریباً به اندازه یک زمین فوتبال است.

مرغان دریایی جزیره بروستر کوچک را به عنوان مکان لانه سازی ترجیح می دهند. عکس اول: تخم مرغ در یک لانه در کنار انبار سوخت. عکس دوم: چرت زدن جوجه ها زیر خانه نگهبان.

وزش علف در باد در یک بعد از ظهر آفتابی در ژوئن 2023.

یک آدم برفی در ژوئن 2023 روی پایه زنگ استراحت می کند. زنگی که امروز در آنجا آویزان شده است ماکت زنگ 623 پوندی است که نگهبان از سال 1851 تا 1871 از آن به عنوان سیگنال مه استفاده می کرد. این زنگ به نوبه خود جایگزین یک توپ شد. آدم برفی می‌گوید وقتی بازنشسته می‌شود، بیشتر از همه دلش برای دیدن مناظر ساحلی تغییر می‌کند. «هر طلوع، هر غروب خورشید متفاوت بود. هر روز متفاوت بود.» رنگ اقیانوس در طول روز در حال تغییر بود. … و من فقط از درون بودن را دوست داشتم [the keeper’s house where] هر پنجره ای دید داشت.»