ژنتیک خطر کاردیومیوپاتی در بازماندگان سرطان در کودکان از نظر سن متفاوت است ، یک مطالعه را نشان می دهد

رابطه بین انواع ژنتیکی و خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی در اواخر شروع در بازماندگان سرطان در کودکان ضعیف درک نشده است ، اگرچه در غیر این صورت به خوبی مشخص شده است. دانشمندان بیمارستان تحقیقات کودکان سنت جود به مقابله با این رسوب کمک کرده اند و ارزیابی می کنند که آیا روند نوع مشاهده شده در جمعیت عمومی نیز در اواخر شروع در بازماندگان پنج ساله از سرطان در دوران کودکی نیز در کاردیومیوپاتی اعمال می شود.

این کار نشان داده است که ، مانند جمعیت عمومی ، انواع کلی در TTN و BAG3 با کاهش کاردیومیوپاتی شروع اواخر در بازماندگان سرطان در دوران کودکی همراه است. با این حال ، گزینه های نادر که خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی اولیه را در جمعیت عمومی افزایش می دهد و بازماندگان سرطان بزرگسالان با خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی در اواخر مرحله در بازماندگان سرطان کودک ارتباط ندارند.

این اثری که امروز در آن منتشر شد شبکه جاما باز استعلاوه بر این ، بر خصوصیات روشنی که بقای سرطان در دوران کودکی را تقسیم می کند ، تأکید می کند.

بازماندگان سرطان در دوران کودکی 15 بار بیشتر از خواهران و برادران سالم خود احتمال بیشتری برای ایجاد کاردیومیوپاتی دارند. این افزایش خطر با برخی از درمان های سرطان همراه است و در سن جوانی در تشخیص و خطر سنتی بیماری های قلبی پیچیده تر است. با این حال ، این عوامل افزایش سطح تجربه خطر در سرطان کودکان را در نظر نمی گیرند. محققان برای کمک به آشکار کردن خطر کاردیومیوپاتی بازماندگان به ژنتیک روی می آورند.

بازماندگان سرطان بزرگسالان و کودکان خطر ژنتیکی متفاوتی برای کاردیومیوپاتی دارند

تیمی به سرپرستی Yadav Sapkota ، دکتری ، گروه اپیدمیولوژی و کنترل سرطان ، انواع ژنتیکی متداول و نادر مرتبط با کاردیومیوپاتی در مرحله اواخر در زمینه بقای سرطان در دوران کودکی را بررسی می کند تا این روابط را روشن کند. محققان سپس این اکتشافات را با سایر مطالعات منتشر شده ، از جمله کاردیومیوپاتی پیشرفته مشاهده شده در عموم مردم مقایسه می کنند.

Sapkota توضیح می دهد: “دو نوع کاردیومیوپاتی گسترده وجود دارد.” “اول خانواده ، شروع اولیه ، به این معنی است که اگر والدین شما آن را داشته باشند ، احتمالاً شما آن را به وجود می آورید. این موارد معمولاً مربوط به گزینه های نادر است. دوم یک پراکنده ، اواخر شروع است ، جایی که به طور کلی سابقه خانوادگی وجود ندارد ، اما گزینه های کلی در جمعیت عمومی مشخص می شود.”

محققان 205 بازمانده از گروه سنت جود را برای زندگی (SJLIFE) و 248 بازمانده بقا از بقاء سرطان کودک (CCSS) با کاردیومیوپاتی اواخر مرحله بررسی کرده اند. آنها روی ژنهایی متمرکز شدند که نشان می دهد انواع عمومی و نادر در بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی در جمعیت عمومی و بازماندگان سرطان بزرگسالان بسیار غنی شده اند ، عمدتاً در TTN ، ژن ای که پروتئین ساختاری تیتین را رمزگذاری می کند ، و BAG3 ، که یک همبستگی تنظیم چند منظوره را رمزگذاری می کند.

محققان دریافتند که گزینه های متداول در TTN و BAG3 با کاهش خطر کاردیومیوپاتی مرتبط با سرطان مرحله اواخر ، در بازماندگان سرطان در کودکان همراه است. این مورد همچنین در مورد کاردیومیوپاتی پراکنده و دیررس در جمعیت عمومی است.

با این حال ، گزینه های نادر قبلاً با افزایش خطر ابتلا به خانواده ، کاردیومیوپاتی در اوایل گسترش یافته و درمان سرطان در ابتدای کار همراه با سرطان مرتبط با سرطان ، رابطه ای نشان نمی دهد ، با تأکید بر پیچیدگی ژنتیکی منحصر به فرد بازماندگان طولانی مدت سرطان در دوران کودکی.

ساپكوتا گفت: “در بیماری های خانوادگی ، گزینه های نادر از اثر نادر معمولاً از زمانی كه هنوز جوان هستید ، شروع می شود و به اشکال شروع اولیه این بیماری كمك می كند. این مشاهدات احتمالاً می توانند در ابتدای ابتلا به سرطان در ابتدای ابتلا به سرطان همراه با کاردیومیوپاتی سرطان نقش داشته باشند ، اما در کاردیومیوپاتی سرطان ما نیست.”

“گزینه های عمومی معمولاً اثر متوسطی دارند و به اشکال بیماری های مرحله دیررس کمک می کنند. ما نمی دانیم که آیا این گزینه ها مربوط به درمان سرطان مرحله اواخر مربوط به کاردیومیوپاتی مرتبط با ماهیت پراکنده کاردیومیوپاتی بزرگ شده در جمعیت عمومی است که در واقع مشاهده شده است.”

این مطالعه نشان می دهد که انواع ژنتیکی دقیق تر صفحه نمایش ، ناشی از این درک بهتر و شناخت تفاوت بین نتایج سلامت از ابتدای کار و اواخر ، می تواند به بهبود ارزیابی ریسک در آینده کمک کند.