چگونه بزرگسالان می فهمند که کودکان چه می گویند | اخبار MIT

وقتی نوزادان شروع به صحبت می کنند، دایره لغات آنها بسیار محدود است. اغلب یکی از اولین صداهایی که تولید می کنند “بله” است، که می تواند به پدر، سگ، نقطه یا هیچ اشاره ای داشته باشد.

شنونده بزرگسال چگونه این مجموعه کلامی محدود را درک می کند؟ یک مطالعه جدید توسط محققان دانشگاه MIT و دانشگاه هاروارد نشان داد که درک بزرگسالان از زمینه مکالمه و دانش تلفظ های نادرست که معمولاً کودکان انجام می دهند برای توانایی درک تلاش های اولیه زبانی کودکان بسیار مهم است.

تیم تحقیقاتی با استفاده از هزاران ساعت ضبط صوتی رونویسی شده از تعامل کودکان و بزرگسالان، مدل‌های محاسباتی ایجاد کردند که به آن‌ها اجازه می‌داد تا شروع کنند چگونه بزرگسالان آنچه را که کودکان می‌گویند تفسیر می‌کنند. مدل‌هایی که فقط بر اساس صداهای واقعی کودکان در گفتارشان ساخته شده‌اند، کار نسبتاً ضعیفی در پیش‌بینی آنچه بزرگسالان فکر می‌کنند کودکان می‌گویند، انجام می‌دهند. موفق‌ترین مدل‌ها پیش‌بینی‌های خود را بر اساس مجموعه‌های بزرگی از مکالمات قبلی انجام می‌دادند که زمینه را برای آنچه کودکان می‌گفتند فراهم می‌کرد. این مدل‌ها همچنین هنگام آموزش مجدد در مجموعه داده‌های بزرگ بزرگسالان و کودکان در تعامل بهتر عمل کردند.

به گفته محققان، یافته‌ها نشان می‌دهد که بزرگسالان در انجام این تفاسیر مبتنی بر زمینه مهارت بالایی دارند، که می‌تواند بازخورد مهمی را ارائه دهد که به نوزادان در یادگیری زبان کمک می‌کند.

راجر لوی، استاد علوم مغز و شناختی در MIT می‌گوید: «یک فرد بزرگسال با تجربه شنیداری زیاد از مکانیسم‌های بسیار پیچیده برای درک زبان استفاده می‌کند و ظاهراً این زیربنای توانایی درک حرف‌های کودکان خردسال است. در این مرحله، ما هیچ شواهد مستقیمی نداریم که نشان دهد این مکانیسم‌ها به طور مستقیم شروع یادگیری زبان را در کودکان خردسال تسهیل می‌کنند، اما من فکر می‌کنم که این پیشنهاد منطقی است که اکتساب زبان اولیه را کارآمدتر کرده و راه را برای فراگیری موفق زبان هموار کند.» از بچه ها.”

لوی و الیکا برگلسون، دانشیار روانشناسی در هاروارد، نویسندگان اصلی این مطالعه هستند. امروز ظاهر می شود که در طبیعت رفتار انسان. استفان میلان، فوق دکترای MIT، نویسنده اصلی مقاله است.

مهارت های گوش دادن بزرگسالان بسیار مهم است

اگرچه بسیاری از مطالعات نحوه یادگیری صحبت کردن را مورد بررسی قرار داده اند، در این پروژه محققان می خواستند این سوال را برگردانند و بررسی کنند که بزرگسالان چگونه صحبت های کودکان را تفسیر می کنند.

«در حالی که مردم از لحاظ تاریخی به تعدادی از ویژگی‌های یادگیرنده و اینکه چه چیزی در مورد کودک است که آنها را قادر می‌سازد چیزهایی درباره جهان بیاموزند، نگاه کرده‌اند، برای بررسی چگونگی درک این ویژگی‌ها و تأثیر آن بر یادگیری انجام نشده است. میلان می‌گوید: فرآیند، زبان.

تحقیقات قبلی نشان داده است که وقتی بزرگسالان با یکدیگر صحبت می‌کنند، از باورهای خود در مورد نحوه صحبت دیگران و آنچه که احتمالاً در مورد آن صحبت می‌کنند استفاده می‌کنند تا به آنها کمک کند تا بفهمند طرف گفتگویشان چه می‌گوید. این استراتژی که به عنوان «شنود کانال نویزدار» شناخته می‌شود، مقابله با کار پیچیده رمزگشایی صداهای صوتی را که می‌شنوند، برای بزرگسالان آسان‌تر می‌کند، به‌ویژه در محیط‌هایی که صداها خفه هستند یا نویز پس‌زمینه زیادی وجود دارد، یا زمانی که بلندگوها دارای لهجه های مختلف

در این مطالعه، محققان بررسی کردند که آیا بزرگسالان نیز می توانند از این تکنیک برای تجزیه و تحلیل جملات اغلب به ظاهر بی معنی تولید شده توسط کودکانی که در حال یادگیری صحبت کردن هستند استفاده کنند.

لوی می‌گوید: «مشکل تفسیر آنچه می‌شنویم برای زبان کودکان حتی دشوارتر از درک ساده زبان بزرگسالان است، که در واقع آنقدرها هم آسان نیست، اگرچه ما در آن بسیار خوب هستیم».

برای این مطالعه، محققان از مجموعه داده‌هایی استفاده کردند که در ابتدا در دانشگاه براون در اوایل دهه 2000 تولید شد که شامل صدها ساعت مکالمه رونویسی شده بین کودکان 1 تا 3 ساله و مراقبان آنها بود. داده ها شامل رونویسی آوایی صداهای تولید شده توسط کودکان و متن آنچه که رونویس کننده فکر می کرد کودک می خواهد بگوید را شامل می شد.

محققان از دیگر مجموعه داده‌های زبان کودک (که شامل حدود 18 میلیون کلمه گفتاری است) برای آموزش مدل‌های زبان محاسباتی برای پیش‌بینی کلماتی که کودکان در مجموعه داده اصلی بر اساس رونویسی آوایی می‌گویند، استفاده کردند. آنها با استفاده از شبکه های عصبی، مدل های مختلفی را ایجاد کردند که از نظر پیچیدگی دانش آنها در مورد موضوعات مکالمه، دستور زبان و تلفظ نادرست کودکان متفاوت بود. آن‌ها همچنین پیش از پیش‌بینی‌های خود در مورد آنچه بچه‌ها می‌گویند، به هر مدل اجازه داده شد تا چه مقدار از زمینه گفت‌وگو را تحلیل کند. برخی از مدل ها فقط یک یا دو کلمه را که قبل از کلمه هدف گفته می شود در نظر می گیرند، در حالی که برخی دیگر مجاز به تجزیه و تحلیل حداکثر 20 گفته قبلی در تبادل بودند.

محققان دریافتند که تنها استفاده از آکوستیک آنچه کودک می‌گوید، منجر به مدل‌هایی نمی‌شود که در پیش‌بینی آنچه بزرگسالان فکر می‌کنند کودکان می‌گویند، دقیق باشند. مدل هایی که به بهترین وجه از بازنمایی بسیار غنی از موضوعات گفتگو، گرامر و باورها در مورد کلماتی که کودکان احتمالاً می گویند (مثلاً به جای وام مسکن، توپ، سگ یا بچه) استفاده می کنند. و مانند انسان‌ها، پیش‌بینی‌های مدل‌ها بهبود یافت زیرا به آنها اجازه داده شد بخش‌های بزرگ‌تری از مبادلات قبلی را برای زمینه در نظر بگیرند.

سیستم بازخورد

یافته‌ها نشان می‌دهد که بزرگسالان هنگام گوش دادن به صحبت‌های کودکان، تفسیر خود را از آنچه کودک می‌گوید بر اساس مبادلات قبلی خود قرار می‌دهند. به عنوان مثال، اگر قبلاً در مکالمه به سگی اشاره شده باشد، “دا” به احتمال زیاد توسط شنونده بزرگسال به “سگ” تعبیر می شود.

این نمونه ای از راهبردی است که مردم اغلب هنگام گوش دادن به سایر بزرگسالان از آن استفاده می کنند، یعنی تفسیر خود را بر اساس “چیزهای قبلی” یا انتظارات مبتنی بر تجربه قبلی قرار می دهند. این یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که هنگام گوش دادن به کودکان، شنوندگان بزرگسال انتظاراتی را درمورد اینکه چگونه کودکان معمولاً کلماتی مانند “علف هرز” را برای “خواندن” اشتباه تلفظ می‌کنند، در نظر می‌گیرند.

محققان اکنون قصد دارند بررسی کنند که چگونه مهارت های گوش دادن بزرگسالان و پاسخ های بعدی آنها به کودکان ممکن است به تسهیل توانایی کودکان در یادگیری زبان کمک کند.

“بیشتر مردم ترجیح می دهند با دیگران صحبت کنند و من فکر می کنم نوزادان نیز از این امر مستثنی نیستند، به خصوص اگر چیزهایی وجود داشته باشد که آنها ممکن است بخواهند، یا به شکلی ملموس مانند شیر یا برداشته شوند، اما همچنین به روشی نامشهود از نظر نقطه نظر. برگلسون می گوید: فقط در کانون توجه اجتماعی. این یک سیستم بازخوردی است که می‌تواند کودک را با مهارت‌های اجتماعی رو به رشد و مهارت‌های شناختی و همه چیز تشویق کند تا این مسیر تلاش برای تعامل و برقراری ارتباط را ادامه دهد.»

یکی از راه‌هایی که محققان امیدوارند این تعامل کودک و بزرگسال را مطالعه کنند، ترکیب مدل‌های محاسباتی نحوه یادگیری زبان کودکان با مدل جدید واکنش بزرگسالان به آنچه کودکان می‌گویند، است.

میلان می‌گوید: «ما قبلاً این مدل شنونده بزرگسال را داریم که می‌توانیم آن را به مدل‌های یادگیرنده کودک وصل کنیم، و سپس آن یادگیرندگان می‌توانند از بازخورد ارائه شده توسط مدل بزرگسال استفاده کنند. “مرز بعدی تلاش برای درک اینکه چگونه کودکان بازخوردی را که از این بزرگسالان دریافت می کنند دریافت می کنند و مدلی از آنچه این کودکان انتظار دارند که بزرگسالان درک کنند، بسازند.”

این تحقیق توسط بنیاد ملی علوم، مؤسسه ملی بهداشت، و کمک مالی CONVO به بخش مغز و علوم شناختی MIT از مرکز Simons برای مغز اجتماعی تامین شد.