یک مطالعه از یافته های اصلی نیم دکتری گذشته در ژنومی روانپزشکی

یک به روزرسانی جدید ، به رهبری محققان در دانشکده پزشکی UNC و دانشکده جهانی بهداشت عمومی جیلینگز ، یافته های اصلی را از نیمه دوم در زمینه ژنومی روانپزشکی و مراحل بعدی برای محققان شرح می دهد.

اختلالات روانپزشکی و شرایط توسعه عصبی را می توان از طریق ژنهای ما به ارث برد و می توان در مناطق خاص ژنوم ما ردیابی کرد.

در سال 2007 ، هزاران محقق از سراسر جهان موافقت کردند و یک کنسرسیوم روانپزشکی برای ژنومیک تشکیل دادند. هدف این گروه درک بهتر مسیرهای اصلی ژنتیکی اختلالات روانپزشکی و ایجاد روشهای درمانی مؤثرتر برای اسکیزوفرنی ، افسردگی ، اختلالات خوردن و موارد دیگر است.

به روزرسانی جدید به عنوان یک ایده اولیه در دسترس است روانیتوسط دکتر سینتیا بلیک ، استاد برجسته اختلالات غذایی در گروه روانپزشکی در دانشکده UNC و استاد تغذیه در دانشکده بهداشت عمومی جهانی جیلینگز و لنگرگاه پاتریک سالیوان ، فرانزک ، ری م. هیورث هدایت شد. در این مقاله مراحل بعدی برای کنسرسیوم ارائه شده و یافته های اصلی گروهی از محققان نیمه گذشته را شرح می دهد.

Bulik ، که همچنین بنیانگذار و همکار اختلالات PGC است ، می نویسد: “مرحله بعدی PGC Science دامنه اکتشافات ژنتیکی را برای بسیاری از اختلالات روانپزشکی و پاسخ آنها به درمان گسترش می دهد.” “کار ما پیشرفت در سراسر منطقه را تحریک می کند ، یک بستر پایدار برای تحقیقات آینده ایجاد می کند ، از نوآوری الهام می گیرد و علم مفصل ، شفاف و قابل تکرار را برای بهبود تأثیر بالینی ترویج می کند.”

از مطالعات دوقلوی گرفته تا تمام مطالعات انجمن ژنوم

تجربه حیوانات ، محیط زیست و ژنتیک می تواند بر اختلالات روانپزشکی تأثیر بگذارد ، اما بخش اعظم این موارد در ژنتیک ما به تغییر می رسد. در اوایل دهه 1940 ، محققان از دوقلوها برای مطالعه نحوه انتقال اختلال روانی استفاده کردند و شروع صرع و اسکیزوفرنی را در دوقلوهای برادرانه و یکسان مقایسه کردند.

اما با ظهور نوآوری های اساسی فن آوری در ژنتیک و مطالعات طولی بزرگ ، محققان اکنون در حال انجام مطالعاتی برای ارتباط در ژنوم (GWAS) برای مطالعه عوامل ژنتیکی ناشی از اختلالات روانپزشکی و عصبی هستند. این نوع مطالعه نمونه های DNA هزاران و حتی صدها هزار نفر از افراد مبتلا به اختلال با گروه های بزرگ مشابه افراد بدون این اختلال را مقایسه می کند.

با مقایسه ژنوم های خود ، آنها می توانند تفاوت های بین موارد و کنترل ها را برای یافتن مکان هایی در ژنوم که متفاوت است ، شناسایی کنند. سپس گفته می شود که این مکان ها مربوط به این اختلال یا خط است. در اصل ، نور می درخشد تا برای شناسایی ژنهای درگیر عمیق تر شود.

اسکیزوفرنی ، یک اختلال عمده افسردگی و بی اشتهایی

در سال 2022 ، محققان PCG برای شناسایی 287 مکان مختلف در مورد ژنوم که مربوط به اسکیزوفرنی است ، از GWA استفاده کردند. سه سال بعد ، محققان در درک خود از یک اختلال افسردگی اساسی ، که سالها در تعیین ارتباطات آن در ژنوم عقب مانده است ، باعث ایجاد یک شکوفه بزرگ شده است. محققان با استفاده از 688.808 مورد چند پاریوس و بیش از چهار میلیون کنترل ، توانستند 635 صندلی را در ژنوم به این بیماری وصل کنند.

در سال 2019 ، اختلالات خوردن PGC درک ما از زیست شناسی بی اشتهایی عصبی را نشان داد ، هم مؤلفه های ژنتیکی روانپزشکی و هم متابولیکی را نشان داد و اصطلاح “اختلال روانی” را معرفی کرد.

گزینه های playotropy و غیرمعمول

در چند سال گذشته ، دانشمندان دریافتند که رشته های ژنتیکی متداول وجود دارد که می توانند اختلالات روانپزشکی مشترک را مرتبط و ایجاد کنند. تأثیر این انواع شرور و نادر و میزان تجمع آنها و افزایش اثرات پلی ژنرال ، تمرکز اصلی این گروه در پنج سال گذشته بوده است.

در سال 2019 ، محققان PGC 136 “لکه های داغ” را در ژنوم شناسایی کردند که با اختلال طیف اوتیسم ، نقص توجه/بیش فعالی ، اسکیزوفرنی ، اختلال دو قطبی ، اختلال افسردگی اصلی ، سندرم توری ، اختلال وسواس و اختلال اجباری همراه بودند. از این تعداد ، 109 نقاط داغ بین اختلالات متعدد به اشتراک گذاشته شده و یا “playotrop” در نظر گرفته شده است.

اختلال در استفاده از مواد

به طور مشابه ، با توجه به اینکه مشکلات مربوط به الکل ، دخانیات ، حشیش و مواد افیونی تمایل به ظاهر شدن بر روی یکدیگر دارند ، اعضای PGC 19 سیگنال ژنتیکی را کشف کرده اند که با استفاده از مواد و سایر نقاط داغ که تنها یک ماده را تحت تأثیر قرار داده اند با مشکلات زیادی همراه هستند.

محققان هم اکنون می توانند از این دانش در جستجوی داروهایی که مربوط به تغییرات بیان ناشی از این سیگنال های پلیوتروپیک است استفاده کنند – نقطه شروع اکتشافات آینده که می تواند توانایی ما در درمان اختلالات مواد را بهبود بخشد.

اختلال طیف اوتیسم و ​​ناتوانی فکری

آنها به طور خاص درگیر خطاهای ژنتیکی شده اند که در اثر تکثیر یا حذف بخش های DNA به نام های کپی یا CNV ایجاد می شود. در سال 2023 ، PGC CNV را در NRXN1 شناسایی کرد ، ژن خوبی که به دلیل نقش خود در اختلال طیف اوتیسم و ​​اختلال فکری و حذف ABCB11 ، که در توانایی فرد در پاسخ به داروهای ضد روانپزشکی نقش دارد ، ثبت شده است.

کمک های بالینی بهبود یافته و به اشتراک گذاری داده ها

محل ژنوم نشان داده شده توسط GWAS ممکن است حاوی انواع قابل توجهی و همبسته باشد ، اما داده ها کمی در مورد زیست شناسی که زیربنای این نقاط داغ است ، نشان می دهد. محققان تصمیم گرفته اند تا داده های پروتئین را در مطالعات GWAS خود درج کنند تا ایده ای از کلی و تفاوت بین اختلالات روانی سطح مولکولی و سلولی ارائه دهند.

به عنوان مثال ، یک مطالعه 2025 در ذات آنها دریافتند که اختلال دو قطبی با بیان بیشتر ژن ها در نورون ها همراه است ، در پردازش عاطفی ، حافظه ، مهار تغییر یافته یا تحریک پذیری درمان مغز ، هضم و متابولیسم و ​​تنظیم هورمون ها مهم است.

اما PGC نه تنها داده تولید می کند بلکه آن را با جوامع ژنتیکی و روانپزشکی گسترده تر نیز به اشتراک می گذارد. داده های آنها از مطالعات 50+ GWAS از سال 2021> 154،000 بار در دسترس بوده است و آن را مطالعات ژنوم ، ژنومی و بیولوژیکی بسیار ژنوم ، در طول این زمینه ساخته است.

تلاشهای آینده برای PGC

PGC با هدف گسترش دامنه اکتشافات ژنتیکی برای بسیاری از اختلالات روانپزشکی شامل واکنش های درمانی و همچنین اختلالات روانپزشکی در طول زندگی و جمعیت است.

PGC با استفاده از ژنتیک و سایر منابع داده های محیطی ، بالینی و نورونوک ، برای درک اختلالات که معمولاً در کودکی اتفاق می افتد (به عنوان مثال ، اختلال طیف اوتیسم) ، بزرگسالی (به عنوان مثال.