آلاینده های موجود در حشیش و گل های شاهدانه خطرات بالقوه ای برای سلامتی دارند
استفاده از حشیش، حتی برای مقاصد دارویی، می تواند برخی افراد را به دلیل قارچ های مضری که گیاهان را آلوده می کنند، بیمار کند.
این یافتهای است که اخیراً منتشر شده در یک مجله با بررسی همتایان منتشر شده است، که نویسندگان آن تحقیقات بیشتر و در نظر گرفتن تغییرات در مقررات را برای محافظت از مصرفکنندگان، بهویژه آنهایی که دارای نقص ایمنی هستند، توصیه میکنند. آنها داده ها، مطالعات قبلی و مقررات ایالات متحده و بین المللی مربوط به تولید شاهدانه و کنف را بررسی کردند.
مقاله در منتشر شده است مرزها در میکروبیولوژی. این مقاله توسط کیمبرلی گوین، استاد حشره شناسی و آسیب شناسی گیاهی در موسسه کشاورزی دانشگاه تنسی: ماکسول لیونگ، استادیار، و آریل استیونز، دانشجوی فارغ التحصیل، هر دو از دانشکده ریاضیات و علوم طبیعی دانشگاه ایالتی آریزونا، تحقیق و نوشته شده است. و ضمیر پونجا، استاد آسیب شناسی گیاهی/بیوتکنولوژی در دانشگاه سیمون فریزر، برنابی، بریتیش کلمبیا، کانادا.
کنف و شاهدانه محصولات جدیدی هستند و ما در مراحل اولیه درک روابط بیماریزای آنها هستیم. چندین پاتوژن مایکوتوکسین تولید میکنند، ترکیباتی که بر سلامت انسان تأثیر منفی میگذارند و در محصولات دیگر تنظیم میشوند. در این بررسی، ما ادبیات فعلی در مورد مایکوتوکسینها در کنف و محصولات شاهدانه را خلاصه میکنیم، شکافهای موجود در تحقیقات مربوط به آلودگی بالقوه مایکوتوکسین در کنف و شاهدانه را شناسایی میکنیم و پیشرفتهای بالقوه را بر اساس تحقیقات در سایر سیستمهای زراعی شناسایی میکنیم.
تحقیقات در مورد شاهدانه بیشتر بر روی مواد و کاربردهای دارویی این گیاه متمرکز شده است، اما با افزایش قانونی شدن حشیش برای مصارف مختلف، این مقاله به نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد خطرات بالقوه سلامتی می پردازد.
اگرچه قارچها و مایکوتوکسینها آلایندههای رایج و مطالعهشده در بسیاری از انواع محصولات کشاورزی هستند، اما عموماً در مورد شاهدانه و کنف مورد مطالعه قرار نگرفتهاند. این تا حدی به این دلیل است که روشهای ارزیابی خطر سلامت انسان که برای تنظیم مواد غذایی و دارویی استفاده میشوند هنوز برای صنایع نوظهور شاهدانه و کنف استاندارد نشدهاند. علاوه بر این، طیف گسترده استفاده مصرف کنندگان از شاهدانه و گل شاهدانه، از جمله استفاده پزشکی توسط بیماران مبتلا به شرایط حساس، ارزیابی و مدیریت خطر سلامتی انسان از این آلاینده ها را به چالشی منحصر به فرد تبدیل می کند.
نویسندگان بحث می کنند آسپرژیلوس، پنی سیلین، فوزاریوم، موکورو سایر قارچ هایی که می توانند گیاهان را آلوده کرده و مایکوتوکسین تولید کنند. بررسی مقررات و روش های ارزیابی آلاینده ها؛ و توصیه هایی برای تولید محصولات ایمن تر برای همه مصرف کنندگان ارائه می دهد. عوامل محیطی، مانند محل رشد گیاهان، چه در داخل یا خارج از خاک، چه در خاک یا بدون خاک، می توانند بر انواع آلاینده ها و خطرات سلامتی ناشی از آن تأثیر بگذارند.
مطالعات بررسی شده توسط نویسندگان نشان میدهد که برخی از قارچها میتوانند باعث عفونت ریهها و بافتهای پوستی شوند و این عفونتها بیشتر با سیگار و کمتر با غذا مشاهده میشوند. آنها همچنین دریافتند که بیماران سرطانی که از حشیش برای کنترل حالت تهوع و اشتها استفاده می کنند، و همچنین بیماران پیوندی و کاربران مبتلا به HIV و دیابت نوع 1، ممکن است به ویژه در معرض عفونت باشند. مطالعات همچنین نشان داده است که کارگرانی که حشیش را برداشت می کنند نیز ممکن است در معرض خطر باشند. نویسندگان، مصرفکنندگانی را که دچار نقص ایمنی هستند تشویق میکنند تا از محصولاتی که استریل شدهاند استفاده کنند تا اطلاعات بهتری در دسترس باشد.
نویسندگان استانداردهای بینالمللی و ایالات متحده را برای این آلایندهها بررسی کردند، اما دادههایی در مورد توزیع آلایندهها و اثرات سلامتی آنها وجود ندارد. موضوع دیگر برای مصرف کنندگان سطوح مختلف قانونی شدن محصولات شاهدانه از ایالت به ایالت دیگر است که منجر به ایجاد مقررات خاص خود در هر ایالت شده است. فوزاریوم مایکوتوکسینها، یک طبقه غالب از آلایندههای قارچی در محصولات کشاورزی که میتوانند باعث استفراغ شوند، در حال حاضر کنترل نشدهاند.
امتیازدهی و آزمایش پاتوژنها میتواند مشکلساز باشد، همانطور که نویسندگان هنگام مطالعه روشهای مختلف، از جمله سنجشهای مبتنی بر فرهنگ، فناوریهای مبتنی بر ایمنی، و فناوریهای نوظهور دریافتند. این مقاله همچنین به مدیریت سموم احتمالی قبل و بعد از برداشت می پردازد. در این مقاله آمده است: «یک مانع بزرگ پیش روی صنایع شاهدانه و کنف، رسیدگی به گسست بین مسائل تولید و مسائل ایمنی انسان است. استفاده تفریحی از شاهدانه و شاهدانه در بسیاری از مناطق رایج است، و همه به جز یکی از مطالعات موردی که استفاده از شاهدانه را با عفونتهای قارچی مرتبط میکند، بیماران دچار نقص ایمنی را شامل میشود. نویسندگان پیشنهاد میکنند که یک راهحل بالقوه برای کاهش آسیب احتمالی مصرفکنندگان پزشکی شاهدانه از قارچهای سمی، ایجاد یک سیستم دو لایه است که بین محصولاتی که برای استفاده پزشکی و تفریحی در نظر گرفته شدهاند، تفاوت قائل میشود.
«ما این مقاله را نوشتیم تا این موضوعات را در معرض توجه مجامع علمی، پزشکی و نظارتی قرار دهیم. ما امیدواریم که بتوانیم تحقیقات بیشتری را در این زمینه، به ویژه در زمینه مایکوتوکسین ها در محصولات تشویق کنیم. Gwin گفت: دادههای بهتر و دسترسی عمومی به دادهها به ما امکان میدهد تا این خطرات را به طور کامل ارزیابی کنیم و متعاقباً از محصولات ایمن برای مصرفکنندگان اطمینان حاصل کنیم.



