پارک های کوچک “قلعه” راه حلی برای فیل های ساوانای آفریقا نیستند. آنها به فضایی برای پرسه زدن نیاز دارند

آفریقا محل زندگی حدود 410000 فیل ساوانا است.لوکسودنتای آفریقاییاکثر آنها در آفریقای جنوبی زندگی می کنند. بیش از 290000 فیل (70٪) در 103 منطقه حفاظت شده پراکنده شده اند که از نظر اندازه، اتصال و حفاظت متفاوت هستند.

در یک مقاله تحقیقاتی اخیر ما بررسی کردیم که چگونه جمعیت فیل ها در آفریقای جنوبی تحت رویکردهای مختلف حفاظتی عمل می کنند. این کار بخشی از واحد تحقیقات محیط زیست حفاظتی در دانشگاه پرتوریا است، جایی که ما بر روی رویکردهای مبتنی بر علم و مقرون به صرفه برای مدیریت فیل تمرکز می کنیم.

مطالعه ما جامع ترین تجزیه و تحلیل رشد برای هر پستاندار بزرگ بود جمعیت در سراسر جهان و مساحتی معادل 320000 کیلومتر مربع را پوشش می دهد.

در مجموع نتایج مثبت بود. از سال 1995 تا 2020، تعداد فیل ها در آفریقای جنوبی با نرخ متوسط ​​سالانه 0.16٪ رشد کرد. این بدان معنی است که یک عدد زوج وجود دارد فیل ها امروز مثل 25 سال پیش با توجه به اینکه فیل های ساوانا در سطح جهانی هستند، این امیدوار کننده است هنوز در لیست در معرض خطر قرار داردبه این معنی که تعداد آنها طی سه نسل بیش از 50 درصد کاهش یافته است.

تجزیه و تحلیل ما ما را به این نتیجه رساند که بهترین راه برای ثابت نگه داشتن تعداد کل این است که اجازه دهیم فیل ها آزادانه پرسه بزنند. نگهداری فیل‌ها در پارک‌های کوچک حفاظت‌شده «قلعه» می‌تواند منجر به افزایش تعداد فیل‌ها شود، اما این بدان معنا نیست که تعداد فیل‌ها ثابت خواهد بود (کم و بیش یکسان در طول زمان).

فیل ها را منزوی کنیم یا اجازه دهیم پرسه بزنند؟

به طور کلی دو رویکرد برای ایجاد مناطق حفاظت شده وجود دارد. “قلعه های” حفاظتی زیستگاه های منزوی هستند که حیوانات را در داخل و خارج نگه می دارند. نمونه ای از این 1640 کیلومتر مربع است پارک ملی فیل آدو در آفریقای جنوبی.

تحقیقات ما نشان داد که فیل‌ها در این قلعه‌های حفاظت‌شده کوچک به نظر رشد می‌کنند، اما می‌توانند آنقدر بزرگ شوند که جابه‌جایی (حرکت فیل‌ها از پارک) یا کنترل تولد در نهایت کاهش تعداد و کاهش رشد ضروری است. از آنجایی که فیل‌ها جایی برای رفتن ندارند، پارک‌های ایزوله می‌توانند بیش از حد پرجمعیت شوند که می‌تواند باعث آسیب‌های زیست‌محیطی شود و بر رفاه حیوانات تأثیر بگذارد. این پایدار نیست.

یک رویکرد متفاوت، ایجاد خوشه‌هایی از مناطق حفاظت‌شده است که در آن مناطق مرکزی به خوبی محافظت شده به مناطق حائل کمتر محافظت شده (مانند مناطق کشاورزی خصوصی، جنگل‌داری و زمین‌های مشترک) متصل می‌شوند.

این رویکرد متصل به مردم و حیات وحش اجازه می دهد تا منابع را در مناطق حائل به اشتراک بگذارند و در عین حال فضای امنی را برای حیوانات در مناطق مرکزی ایجاد کنند. ارتباط بین هسته و مناطق حائل به حیوانات اجازه می دهد تا زمانی که محیط اطراف آنها مساعدتر می شود به مناطق حفاظت شده حرکت کنند.

این به این معنی است که در طول زمان شانس بسیار بیشتری برای ثابت ماندن جمعیت فیل ها وجود دارد.

یافته‌های ما نشان داد که فیل‌ها در مناطق مرکزی بزرگ و به خوبی محافظت شده پایدارتر هستند – نه افزایش می‌یابند و نه کاهش قابل توجهی دارند. این جمعیت ها از حفاظت دقیق و حداقل تأثیر انسانی برخوردار هستند، در حالی که اتصال آنها به مناطق حائل امکان حرکت طبیعی را فراهم می کند. اتصالات بین گروه‌های مناطق حفاظت‌شده به فیل‌ها این امکان را می‌دهد که وقتی جمعیت‌های اصلی خیلی زیاد می‌شوند به درون حفاظ‌ها حرکت کنند و زمانی که محیط‌شان نامناسب می‌شود یا با تهدیدهای دیگری مانند شکار غیرقانونی مواجه می‌شوند، بازگردند.

چه رویکردهای حفاظتی کار می کنند؟

این هدف جهانی تنوع زیستی 30 درصد از زمین های جهان تا سال 2030 محافظت می شود. صرفه جویی در. آفریقای جنوبی بهتر عمل می کند 20 درصد از زمین به عنوان حفاظت شده تعیین شده است. حفظ این مناطق حفاظت شده برای حفاظت از فیل ها و سایر حیات وحش بسیار مهم است.

با این حال، باید به نحوه انجام این کار توجه بیشتری شود. حفظ و گسترش خوشه های مناطق حفاظت شده بهترین راه حل برای حفاظت از فیل های ساوانای آفریقا و مناظر آنها است. در حالی که نواحی مرکزی امنیت فیل ها را فراهم می کند و به جمعیت اجازه می دهد تا پایدار بمانند، مناطق حائل به عنوان فضاهای سرریز عمل می کنند که در صورت شلوغ شدن هسته ها، فیل ها می توانند به داخل آن حرکت کنند.

قلعه های حفاظت شده اغلب مردم محلی را حذف می کنند و می توانند باعث نارضایتی شوند. اما مناطق حائل که مناطق حفاظت شده اصلی را احاطه کرده اند، می توانند با همکاری جوامع محلی ایجاد شوند که از نظر اقتصادی نیز می توانند سود ببرند.

مناطق حائل باید مسئولانه ایجاد شود تا اطمینان حاصل شود که امنیت و معیشت مردم تحت تأثیر نامطلوب قرار نمی گیرد.

اتصال مناطق حفاظت شده نه تنها برای بقای فیل های ساوانای آفریقا، بلکه برای سایر گونه های جانوری و گیاهی نیز مهم است. جمعیت‌هایی که تحرک بیشتری دارند، سالم‌تر و انعطاف‌پذیرتر هستند، که با توجه به آینده نامشخص تغییرات آب و هوایی مهم است.

این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.