آخرین کلمه در مورد هیچ

معرفی

من از نخ دندان کشیدن متنفرم دهانم کوچک است، دندان هایم شلوغ است، فاصله های بین آنها به سختی قابل دسترسی است. سالی دو بار متخصص بهداشت دندان از من التماس می کند که بیشتر از نخ دندان استفاده کنم. گاهی اوقات موافقم، و واقعاً انجام می‌دهم، و در واقع می‌توانم آن را برای چند ماه کار کنم، تا زمانی که همیشه مریض، مجروح یا سوخته می‌شوم و همه کارهای غیر ضروری را کنار می‌گذارم. گاهی به خصوص در مواقع سخت فقط به او می گویم نه.

من آخرین دیدارم را با مصمم به تلاش دوباره ترک کردم. در خانه، نشانگرها و کاغذ را بیرون آوردم و یک شبکه متزلزل کشیدم (شکل 1 را ببینید)، سپس نمودار را به پشت آینه حمام وصل کردم. به خودم گفتم که از کوچک شروع می کنم، دو روز در هفته نخ دندان بکشم و هر بار که واقعاً این کار را انجام می دهم، یک برچسب قلب کوچک به نمودار اضافه می کنم.

الان ماه ها می گذرد. از آن به بعد یک روز نخ دندان کشیدن را از دست ندادم.

برچسب‌های قلب یکسان و ساده هستند، اما من از چسباندن یکی بر روی مربع نمودار درهم و برهم او بسیار رضایت دارم. بسته 1810 برچسبی 4.99 دلار یا حدود 0.002 دلار برای هر قلب قیمت دارد. برای کمتر از دو سنت در ماه، من واقعاً مغزم را فریب داده بودم مایل بودن انجام کاری ناجور، کسل کننده و بی ادبانه

(میدونی این کجا میره، درسته؟)

میخواستم بدونم چرا

زمینه

همانطور که مشخص است، ادبیات علمی پر از تحقیقات در مورد برچسب ها و مدارهای پاداش مغز است – اما فقط در کودکان خردسال. من جستجو و جستجو کردم و نتوانستم هیچ مقاله ای با تمرکز بر برچسب و انگیزه در بزرگسالان پیدا کنم. اگر قرار بود کسی به این موضوع برسد، باید من بودم.

مواد و روش ها

من یک نظرسنجی کیفی ایجاد کردم: یک نظرسنجی کوتاه که از طریق پیوندی در خبرنامه من و در شبکه های اجتماعی حجم نمونه من (N=20) پراکنده بود* و سوگیری انتخاب قابل توجه بود: همه شرکت کنندگان بخشی از شبکه گسترده من هستند و مهمتر از آن، افرادی هستند که داوطلب شرکت در مطالعه استیکر هستند.

نتایج

از این گروه منتخب، 73.7 درصد از پاسخ دهندگان افراد برچسب بودند. در این گروه، 40 درصد گزارش کردند که از برچسب برای ایجاد انگیزه استفاده می کنند. وظایف استیکر شامل خوردن سبزیجات، ورزش، نوشیدن آب، غذا خوردن آگاهانه و مرتب کردن تخت است.

در اینجا چیز دیگری است که من متوجه شدم.

پرسش: آیا به نظر شما استیکرها واقعا به شما انگیزه می دهند؟

سوال: چرا برچسب؟ چرا چیز دیگری نه؟

یک نفر گفت: سوال خوبی است. “درکش نکن.” دیگری: “مطمئناً هیچ نظری ندارم.”

برخی از پاسخ دهندگان این نظریه را مطرح کردند که برچسب ها به این دلیل کار می کنند که آنی، کوچک و زودگذر هستند (“شما می توانید آنها را به عنوان بخشی از چهره ای که به دنیا نشان می دهید … امروز” بچسبانید)، در حالی که دیگران برعکس را پیشنهاد کردند. “این شواهد فیزیکی است که برای دیدن دیگران و به عنوان یادآوری باقی می ماند. بعد از سیلی پنج بالا رفت.»

یک نفر گفت: “من هرگز دانش آموزی نبودم که معلمان آن ستاره های طلا را به او بدهند.” “من دارم زمان از دست رفته را جبران می کنم.”

سوال: وقتی استیکر می گیرید چه احساسی دارید؟

یکی از پاسخگویان نوشت: «کودکانه و کودکانه». دیگری گفت: باشه. “درخشان.” من این کار را اغلب انجام نمی‌دهم، اما فکر می‌کنم که شادی کودکانه زیادی به همراه خواهد داشت.» «مثل اینکه به تعطیلی رسیده‌ام.»

بعد جوابی آمد که اشک در چشمانم جمع شد.

آنها نوشتند: «مثل بچه ای که می خواستم باشم. “خوشحال.”

نتیجه گیری

من اومدم با چند جواب و سوال جدید:

• آیا کودکانی که والدینشان از نمودار استیکر استفاده می کنند، کاربران نمودار استیکر بزرگ می شوند؟
• آیا نمودار استیکر یک چیز آمریکایی است؟
• آیا نسلی است؟ فرهنگی؟
• آیا افرادی که برچسب دارند به هم می چسبند؟
• آیا بزرگسالان عصبی که اغلب در تطبیق و هک کردن عملکرد اجرایی خود کاملاً ماهر هستند، بیشتر از دیگران از برچسب‌ها برای بیان، انگیزه و پاداش استفاده می‌کنند؟

(من خودم به عنوان یک بزرگسال عصبی واگرا، حدس محکمی در مورد دومی دارم.)

موضوعات اصلی عبارتند از غرور، دلتنگی، خلاقیت، حماقت، و مراقبت از خود به عنوان یک بزرگسال با پرورش کودک درونتان. با خواندن پاسخ ها احساس گرمی و مهربانی در من برای این عزیزان ایجاد کرد که در این دنیای خشمگین و دردناک هر کاری از دستشان بر می آید برای رفتار عاشقانه با خود انجام می دهند.

پرسشنامه من به سؤال من پاسخ نداد (نمی‌توانست). این ابزار اشتباهی برای کار بود و من شخص اشتباهی هستم. من به درک مکانیسم های شناختی که یک کار ساده را به مقدمه ای برای هیجان 0.002 دلار تبدیل می کند، نزدیک نیستم.

مغز من به جستجو ادامه می دهد. اما دلم پر است

پس نوشته

آخرین “سوال” نظرسنجی به شرکت کنندگان منویی از برچسب های مجازی ارائه داد و از آنها دعوت کرد تا هر تعداد که می خواهند انتخاب کنند. این لیست شامل دو نوع ستاره طلایی، قلب درخشان، رنگین کمان، خرچنگ، اسکیت برد عالی و کرم است. اکثر پاسخ دهندگان (82.4٪) خرچنگ را می خواهند. تعداد بسیار کمی کرم را انتخاب کرده اند.

من نمی دانم با این اطلاعات چه کنم.

*

ارقام توسط من

*آن n از 20 حیف شد و هنوز هم از حجم نمونه بسیاری از مطالعات اغراق آمیز سلامت انسان، به ویژه آنهایی که شامل غذا یا وزن هستند، بزرگتر است. عنوان بدون اعتماد